Nasz Zakon

Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych jest zakonem założonym przez świętego Franciszka z Asyżu pod nazwą Braci Mniejszych. Do tej nazwy prawie w samym początku dodano miano Konwentualnych. Członkowie Zakonu nazywają się Braćmi Mniejszymi Konwentualnymi.

Zakon nasz z woli świętego Ojca Franciszka od samego założenia jest prawdziwą wspólnotą, przeto jego członkowie jako bracia tworzą jedną rodzinę, uczestniczą w życiu i działalności wspólnoty, każdy według swego stanu. Mają równe prawa i obowiązki, z wyjątkiem tych, które wypływają ze święceń, gdyż Kościół zalicza nasz Zakon do instytutów kleryckich.
Święty Franciszek pragnął, aby jego bracia nazywali się Braćmi Mniejszymi, „aby jego uczniowie z samej nazwy uczyli się, że przyszli do szkoły pokornego Chrystusa po naukę pokory”.
Łączenie się naszych braci w braterskiej wspólnocie klasztornej w ścisłym znaczeniu tego słowa sprzyja wzrostowi pobożności, życiu bardziej uporządkowanemu, odmawianiu oficjum Bożego, lepszej formacji kandydatów, studium teologii i innym dziełom apostolskim, wykonywanym w służbie Kościoła, tak aby królestwo Chrystusowe, pod szczególną opieką Niepokalanej, szerzyło się w całym świecie.
W Zakonie życie kontemplacyjne wiąże się ściśle z działalnością apostolską. Apostolstwo to sprawują kapłani przy współpracy kleryków i braci zakonnych. Cały Zakon i poszczególni bracia, ze względu na wspólne dobro całego ludu Bożego, podlegają bezpośrednio papieżowi.

Podstawą Zakonu jest profesja zakonna, przez którą bracia poświęcają się życiu ewangelicznemu w doskonałej miłości, nie tylko przez stosowanie ogólnych środków świętości, ale również przez związanie się węzłami ślubów publicznych posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, przez które za pośrednictwem Kościoła oddają się całkowicie Bogu, oraz przez zachowanie życia wspólnotowego, Reguły i Konstytucji według ducha Zakonu Serafickiego. Przez profesję ślubów wieczystych bracia zostają definitywnie włączeni do Zakonu.

Duch franciszkański w szczególniejszy sposób wzrasta przez:
a) Umiłowanie niepodzielną miłością Boga – Najwyższe Dobro; z tą miłością wiąże się jak najściślej pragnienie odnowienia wszystkiego w Chrystusie.
b) Upodobnienie się do Chrystusa Pana, źródła i początku wszelkiej łaski, przez wcielenie we własnym życiu Jego tajemnic w łączności z Matką Bożą Niepokalaną i całym Kościołem;
c) Umiłowanie ludzi, głoszenie i popieranie wśród nich pokoju i królestwa Chrystusowego oraz wzajemnej bratniej miłości;
d) Wreszcie służbę Panu i obecność w świecie przez życie w ubóstwie, pokorze, prostocie i radości serca.

Bracia przez profesję ślubów posłuszeństwa, ubóstwa i czystości:
a) W szczególny sposób poświęcają się Bogu bezpośrednio i całkowicie;
b) Lepiej przystosowują się do rodzaju życia, jaki obrał sobie Chrystus Pan, oraz w szczególny sposób zespalają się z Kościołem i jego zbawczą misją;
c) Pełniej wyrażając konsekrację dokonaną przez chrzest, budzą zapał miłości, doskonalą się na drodze pielgrzymów i pokutników oraz dobrowolnie wyrzekają się dóbr materialnych, które świat tak bardzo ceni.

Reguła, czyli sposób życia Braci Mniejszych, zatwierdzona przez Honoriusza III, a przez innych papieży objaśniona, jest podstawowym prawem całego Zakonu; bracia czerpią z niej natchnienie i do niej stosuje swoje życie.
Bracia dokładają starań, aby Regułę, Konstytucje i statuty zachowywać, jak tego wymaga zobowiązanie wynikające z profesji zakonnej, z umiłowania doskonałości ewangelicznej według ducha Zakonu.
Zakon dzieli się na prowincje, do których bracia są afiliowani. Prowincje składają się z klasztorów, czyli wspólnot, do których należą bracia, jako członkowie jednej rodziny. Do prowincji podobne są kustodie generalne i kustodie prowincjale zgodnie z przepisami Konstytucji.                                                                                                                                                                                                                                [z Konstytucji Zakonu]

 

Historia franciszkanów w skrócie za słownikiem serwisu www.franciszkanie.pl

Bracia Mniejsi Konwentualni - (łac. Ordo Fratrum Minorum Conventualium - OFMConv) nazwa używana już od roku 1250. Od 1517 jako oddzielny zakon franciszkański. Habity początkowo popielatego koloru; od rewolucji francuskiej w Europie noszone są czarne habity

Bracia Mniejsi - (łac. fratres minores) - pierwotnie nazwa oznaczająca wszystkich naśladowców św. Franciszka. Nazwa nawiązująca do praktykowanej postawy niższości (minoritas) zalecanej przez Chrystusa i nakazanej przez św. Franciszka (Reguła niezatwierdzona 6,3; [w:] Pisma św. Franciszka i Klary, Warszawa 1992).

Bracia Mniejsi - od 1897 r. także nazwa własna zakonu (łac. Ordo Fratrum Minorum - OFM), nazywanych od 1415 r. Braćmi Mniejszymi Obserwantami (z którymi pod jednym generałem połączone były na przestrzeni XVI w. Rodziny Braci Mniejszych Reformatów [Ściślejszej Obserwancji], dyskalceaci, czyli alkantarzyści oraz rekolekci). Habity koloru ciemnobrązowego. W Polsce funkcjonują też nazwy bernardyni, reformaci i franciszkanie śląscy.

Bracia Mniejsi Kapucyni - (łac. Ordo Fratrum Minorum Cappucinorum - OFMCap) - jedna z gałęzi I Zakonu powstała w 1525 r. z Braci Mniejszych Obserwantów. Kanoniczne zatwierdzenie w 1528, od 1619 r. otrzymali zezwolenie papieża na wybór własnego ministra generalnego, tym samym tworząc oddzielny zakon franciszkański. Brązowe habity ze szpiczastym kapturem. Potocznie używana nazwa: kapucyni.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Krakowska Prowincja należy do zakonu franciszkanów (pełna nazwa zakonu – Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych), duchowych synów św. Franciszka z Asyżu, który na początku trzynastego wieku założył zakon. Obecnie jest on podzielony na trzy rodziny. Podział nastąpił w szesnastym wieku. Powstali wtedy reformaci, a później kapucyni. My należymy do rodziny konwentualnej.


Jako franciszkanie chodzimy w czarnych habitach z kapturem (w niektórych krajach Europy i Świata kolor szary), tunikę habitu mamy przewiązaną biały sznurem z trzema supłami, symbolizującymi śluby zakonne. Niektórzy noszą przy sznurze koronkę franciszkańską (wygląda ona jak duży różaniec z siedmioma dziesiątkami).

Nasza rodzina zakonna należy do najbardziej licznych wspólnot we współczesnym świecie - liczy ok. 4,5 tysiąca braci żyjących i pracujących na wszystkich kontynentach. Głównym przełożonym zakonu jest brat Generał (Minister Generalny), którego siedziba znajduje się w Rzymie. Zakon podzielony jest na prowincje i kustodie, na których czele stoją prowincjałowie i kustosze. W Polsce są trzy prowincje franciszkanów. My należymy do prowincji krakowskiej obejmującej południową część kraju, od Zielonej Góry do Przemyśla. Do tej prowincji należy pięciuset trzech braci, mieszkających w dwudziestu czterech klasztorach w Polsce i dwudziestu pięciu klasztorach zagranicą.

Działalność, którą prowadzą bracia jest - ogólnie mówiąc - odpowiedzią na potrzeby miejscowego Kościoła. Jest to wszelkiego rodzaju duszpasterstwo. Przede wszystkim prowadzenie parafii, opieka nad sanktuariami, ważnymi kościołami. Praca ta polega na sprawowaniu sakramentów, katechizacji, opiece nad różnego rodzaju wspólnotami świeckimi, takimi jak : Rycerstwo Niepokalanej, Ruch Światło – Życie, Franciszkański Zakon Świeckich i wiele innych.

Bracia pracują również jako kapelani szpitali i więzień, prowadzą liczne rekolekcje i misje ludowe (w naszej prowincji istnieje specjalna grupa rekolekcyjna i dom rekolekcyjny). Część braci rozwija również szczególną działalność naukową przy tak znanych polskich uczelniach jak Katolicki Uniwersytet Lubelski, czy Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie. Do szczególnych dzieł prowadzonych przez naszą prowincje należy między innymi prowadzenie Katolickiego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego z internatem, Ośrodka Leczenia Uzależnień, organizacja i prowadzenie Franciszkańskiego Spotkania Młodych i działalność ekologiczna w REFA. 

Bardzo ważną działalnością naszego zakonu są misje obejmujące wiele krajów świata. Bracia należący do prowincji krakowskiej pracują w dwudziestu jeden krajach na pięciu kontynentach. Do ważniejszych krajów misyjnych naszej prowincji należą m.in.: Uganda, Boliwia, Peru, Paragwaj, Uzbekistan. Ostatni z wymienionych krajów powierzony jest naszej szczególnej opiece duszpasterskiej, jako tzw. misja „sui Iris”. Oznacza to, że za pracę ewangelizacyjną na tym terenie odpowiada wyłącznie zakon franciszkański.

Do wybitnych braci związanych z misjami w naszej prowincji należy św. Maksymilian Maria Kolbe. męczennik Auschwitz, który przed II Wojną Światową założył misję w Japonii oraz nasi męczennicy z Peru - słudzy boży o. Zbigniew Strzałkowski i o. Michał Tomaszek zamordowani przez członków Świetlistego szlaku w 1991 roku. Stanowią oni wzór dla wielu braci pracujących obecnie na misjach. 

 

 

 

Zaproszenia

Msza i nabożeństwo z modlitwami o uzdrowienie

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje je ...

Więcej

Msza i nabożeństwo przez wstawiennictwo św. Joanny

W ostatni czwartek miesiąca, 27 kwietnia, o godz.: 18.00 zapraszamy na Mszę Św. i nabożeństwo z modlitwami przez wstawiennictwo św. Joanny Beretty Molla  o święte powołania do życia w małżeństwie i rodzinie. Zapraszamy szczeg&o ...

Więcej

Pielgrzymka do Fatimy

W setną rocznicę objawień Matki Bożej w Fatimie, zapraszamy do udziału w pielgrzymce do Fatimy. Termin pielgrzymki: 20-27.09.2017 Cena: 3 500 zł. ZAPISY NA PIELGRZYMKĘ W KANCELARII PARAFIALNEJ I ZAKRYSTII ŚWIADCZENIA 7 noclegów w hotelach ...

Więcej
Więcej artykułów

Kalendarz parafialny